Σημειώσεις από το βιβλίο του Ηλία
Ματσαγγούρα:
"Στρατηγικές Διδασκαλίας: Η Κριτική Σκέψη
στη Διδακτική Πράξη", Αθήνα,
Gutenberg, 2002.
Επιμέλεια, Διον.Κ.Παρούτσας
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ
|
|
Το παραδοσιακό σχολείο είχε τα εξής χαρακτηριστικά:
1. Συγκεντρωτισμό
– Αυταρχικότητα
2. Χρήση ποινών
– αμοιβών
3. Συσσώρευση
γνώσεων
4. Φρονιματιστικό
προσανατολισμό
Σε αντιπαράθεση με αυτό ήρθε το κίνημα της ΝΕΑΣ ΑΓΩΓΗΣ στις αρχές
του 20ου αιώνα για να υπάρξει ένα μικρό πισωγύρισμα στα 1970 με το Back to Basics (3R), χωρίς όμως θεωρητικό υπόβαθρο, απλά συντηρητικές θέσεις.
Επειδή το κίνημα είναι ξεκάρφωτο, δημιουργήθηκε επιστημονικά τεκμηριωμένο
το κίνημα της Αποτελεσματικής Διδασκαλίας το οποίο
υποστηρίζει ότι ο δάσκαλος έχει μεγάλα περιθώρια παρέμβασης ενάντια στην
κοινωνική δυναμική που καθορίζει το ποια παιδιά θα προκόψουν και ποια όχι.
Κύριος εκφραστής είναι εδώ ο Τριαλιανός, έξω οι Brookover, Martimor κλπ. Βγάζουν και περιοδικό «School of effectiveness and School of improvement».
Από τη ΝΕΑ ΑΓΩΓΗ, προέκυψαν οι εξής δύο θεωρίες:
α.
ομαδοσυνεργατική διδασκαλία (Vygotsky)
β. Κριτική
Σκέψη που χωρίζεται σε
1.
Γενική Παιδεία
2. Ειδικά μαθήματα γνωστικών Δεξιοτήτων
Για την ομαδοσυνεργατική διδασκαλία θα μιλήσουμε παρακάτω.
|
